Wpływ telewizji , gier komputerowych i  internetu na wzrost zachowań agresywnych u dzieci.

Miejsce telewizji i komputera w życiu dziecka

Wśród środków masowego przekazu, pod względem zajmowanego czasu na czoło wysuwa się telewizja, której... oglądanie zajmuje nawet po kilka godzin dziennie. Z powodu różnorodności telewizyjnych

propozycji, dłuższego czasu emisji, coraz bardziej rozpowszechnionych sieci kablowych i TV satelitarnej, współczesne dziecko spędza wiele czasu przed ekranem telewizyjnym. Bardzo często telewizor jest traktowany jako członek rodziny. Przy włączonym telewizorze rozmawia się z dziećmi, przyjmuje gości, je obiad itp.

  Wiele dzieci po powrocie z przedszkola do domu przykleja się na całe popołudnie do ekranu komputera i gra w różnorodne gry.

Telewizja i komputer zawładnęły czasem wolnym dziecka, wypierając zabawy z rówieśnikami, zajęcia hobbystyczne, sportowe, naukę .Z badan przeprowadzonych wśród dzieci  wynika, że  w ciągu dnia spędzają one bardzo dużo czasu przed komputerem i telewizorem. Dowodzi tego ilość wymienionych przez dzieci filmów i programów, które oglądają w telewizji oraz gier komputerowych, w które z pasją grają. Z wyliczeń wynika, że dzieci spędzają przed komputerem i telewizorem kilka godzin dzienne. Wnioski te stanowią inspirację do zaprezentowania tego problemu Wam Drodzy Rodzice.

Czym jest agresja?

Większość psychologów przez agresję rozumie każde zamierzone działanie mające na celu

wyrządzenie komuś lub czemuś szkody, straty, bólu fizycznego lub cierpienia moralnego.

Mówi się o agresji przejawianej w formie czynności fizycznych, werbalnych,

symbolicznych, kierowanych złością, chęcią szkodzenia innym, dążeniem do sprawienia przykrości i cierpienia. Agresja jest zjawiskiem bardzo złożonym. Siła, częstość występowania agresji, rodzaj manifestowanych zagrożeń zależą od wielu czynników, jak : zadatki wrodzone, aktywność własna jednostki ,wpływy środowiska i wychowanie. Wszystkie wymienione czynniki są ze sobą ściśle powiązane. Jednak szczególną uwagę należy poświęcić tym ostatnim. Czynnik naśladowczy odgrywa ogromną rolę w życiu dziecka. Dziecko uczy się na podstawie doświadczeń. Jakość tych doświadczeń sprawia, że potencjalne właściwości rozwojowe dziecka realizują się lub zostają zablokowane i wtedy zaczyna ono przejawiać zachowania zaburzone, np. agresywne.

Przyczyny agresji

Niewątpliwie jednym ze źródeł przybierającej na sile agresji są bajki i filmy dla dzieci oraz gry komputerowe zawierające dużą dawkę przemocy. Umysł młodego widza staje się bezradny w obliczu gwałtownych emocji. Dziecko identyfikuje się z tym, co pojawia się na ekranie, zatapia się w wirtualnym świecie, z drugiej zaś strony, przejmuje od bohaterów wzory, często negatywne i przenosi je do swego życia. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy przekazywana na ekranie agresja jest demonstrowana przez atrakcyjną osobę, przynosi sukces, jest usprawiedliwiona wyższymi racjami, nie widać negatywnych skutków agresji, np. bólu. Dziecko inaczej niż dorosły odbiera bodźce płynące do niego z komputera i telewizyjnego ekranu. Dzieci odwzorowują wprost zachowania widziane na ekranie. Mają problemy z wybieraniem, selekcjonowaniem i porządkowaniem oraz zrozumieniem napływających do ich umysłów informacji. Nie dostrzegają wyraźnej granicy między zmyśleniem a rzeczywistością.

Szczególnie groźne jest codzienne oglądanie scen walki, przemocy i brutalności, do których

dzieci tak się przyzwyczajają, że wreszcie sceny te nie robią na nich najmniejszego wrażenia. Nieustanne walki i szeroko rozumiana przemoc są prezentowane nie tylko w grach , ale także programach dla dzieci jak choćby w tak bardzo popularnych kreskówkach, gdzie klasyczną scenką do śmiechu jest obrazek rozbijania sobie głowy, wpadania na drzewo itp. Oglądanie aktów przemocy nasila agresję u dzieci. Dzieci nie tylko naśladują widziane zachowania agresywne, ale po ich obejrzeniu stosują także inne formy i sposoby agresji. Uczenie agresji przez oglądanie jej polega nie tylko na naśladowaniu, ale na pobudzaniu do agresywnych czynów.

Agresja na ekranie a agresja w zabawie

Wielogodzinne oglądanie bajek i filmów z elementami przemocy wypacza dziecięcą osobowość, zanikają wszelkie wartości moralne i wychowawcze. Negatywne zachowania przeniesione z programów telewizyjnych coraz częściej możemy zauważyć w dziecięcych zabawach.

Przeważają zabawy, w których dominuje złość, agresja, bezwzględność. Coraz częściej widzi

się u dziewczynek przejawy agresywnych zachowań wobec ulubionych zabawek, np. bicie lalek, karanie ich. U chłopców dominują zabawy w wojnę, walki  robotów, walki zwierząt. Wzory te są czerpane z telewizji, która emituje drastyczne bajki i filmy.

Wysoki poziom agresji, walka, przemoc, ludzie- roboty, pomieszanie czasu i przestrzeni,

wykrzywione gęby bohaterów, to trucizna dla psychiki dziecka, kompletny bezsens i strata

czasu, a także ogromna krzywda językowa.

Treść wielu gier komputerowych przeraża ładunkiem przemocy i wyrafinowanego okrucieństwa, co wyraża się przede wszystkim w formie symulowanego niszczenia, zabijania lub okaleczania przeciwników na ekranie komputera rożnymi dostępnymi środkami.

Tego typu sceny mogą wywoływać zachowania agresywne u dzieci oraz prowadzić do zobojętnienia na przemoc w codziennym życiu.

Co grozi dziecku, które nie odrywa oczu od ekranu komputera lub telewizora?

Obraz z ekranu oddziałuje przede wszystkim na emocje i uczucia dziecka. Rozwijający się

jeszcze u dziecka system nerwowy uniemożliwia rozładowanie napięć emocjonalnych, przez co zaburza zachowanie dziecka. Emocje są tym silniejsze, że często rozbudza je bogata wyobraźnia dziecięca oraz fakt, że dziecko w wieku przedszkolnym nie zawsze jest w stanie rozróżnić rzeczywistość od fikcji. Nagromadzenie się negatywnych emocji i przeżyć może ujawniać się w psychice dziecka pod postacią lęków, zaburzeń snu, nadpobudliwości, drażliwości, zahamowań czy agresji. Oglądając drastyczne sceny , dzieci przyjmują dosłownie elementy wizualne i nie są zdolne doszukiwać się przenośni czy symbolu. W ten sposób gra lub film animowany naładowany przemocą , może stać się dla dziecka ciężkim przeżyciem, wprowadzić je w stan rozdrażnienia lub wręcz zachwiania równowagi psychicznej. Niewątpliwie komputer i telewizja wywiera duży wpływ na kształtowanie wzorców zachowania. Oceny dzieci dotyczące motywów działania bohaterów są powierzchowne. Dla dziecka bohaterem nie jest osoba dobra czy zła, ale osoba silna, ważna, od której wszystko zależy. Taki bohater zawsze dziecku imponuje. Często na ekranie osobą ważną bywa człowiek zły, „ czarny charakter”, z którym dziecko usiłuje się utożsamiać. Dziecko karmione przemocą płynącą, często przenosi negatywne zachowania postaci w swoje życie. Można to

zaobserwować w sytuacji, kiedy dzieci po oglądaniu np. filmów karate starają się ćwiczyć

sztukę walki na słabszych  kolegach.

Telewizja i komputer wprowadzają dzieci w świat kultury poprzez bajki lub programy

edukacyjne, przez co przybliżają im zagadnienia historyczne, przyrodnicze, geograficzne. Mogą więc być atrakcyjną i interesującą formą zdobywania nowych doświadczeń i rozrywki. A by możliwe było zaistnienie takiej funkcji mediów, należy od najmłodszych lat przyzwyczajać dzieci do właściwego korzystania z programów telewizyjnych, możliwości komputera i Internetu. ważne jest stworzenie dziecku przez rodziców poczucia bezpieczeństwa przez wspólne oglądanie i bieżące komentowanie przekazu telewizyjnego, właściwy dobór gier komputerowych, programów i rozsądne planowanie czasu im poświęcanego . To Wam Drodzy Rodzice powinno leżeć na sercu nie tylko to, ile czasu dzieci spędzają przed telewizorem, czy też komputerem, ale także, co oglądają.  Możecie  zezwalać dziecku na oglądanie takich filmów i programów, o których wiecie z pewnością, że przekazują moralne i duchowe wartości, które sami aprobujecie  . Chrońcie dziecko przed oglądaniem scen brutalnych, pełnych przemocy!!!

Dzięki zwróceniu uwagi na to, co jest dobre, a co złe, minimalizuje się stopień niewłaściwej

interpretacji, wyrabia nawyk krytycznego korzystania z telewizji, komputera i Internetu.

Miejcie świadomość, że dzieci nie potrzebują elektronicznych zabawek aby być szczęśliwymi. Najbardziej potrzebują miłości, zrozumienia, życzliwej troski i zainteresowania ze strony dorosłych. Dla dzieci ważny jest czas spędzany z rodzicami: wspólne rozmowy, spacery, wspólna zabawa. W ten sposób rozwijają się więzi rodzinne, które skutecznie mogą uchronić dziecko przed niekorzystnym wpływem gier komputerowych oraz innych mediów.