BannerFLOATING
Artykuły dla rodziców
„Zero waste – na czym polega?”
„Zero waste – na czym polega?”
Zero waste, czasami używane w formie less waste, to:
§ pochodzący z języka angielskiego termin oznaczający brak śmieci i marnowania
§ idea zmierzająca ku maksymalnemu zmniejszeniu ilości generowanych odpadów oraz dbałości o zasoby naturalne, które zyskała rozgłos na początku XXI wieku i od tego czasu jej popularność wzrasta
§ dążenie, by ograniczyć produkcję śmieci, nie zanieczyszczając środowiska
§ styl życia, który obejmuje wszystkie jego sfery: odżywianie, higienę, przemieszczanie się, ubieranie, zakupy.
Zero waste – zasady 5R
5R to pięć kluczowych zasad, które należy stosować przy ograniczaniu odpadów. Pierwszy raz zasada 5R pojawiła się w książce Pokochaj swój dom Bei Johnson, amerykańskej blogerki, która spopularyzowała ideę zero waste.
1. Refuse – odmawiaj
oznacza umiejętność mówienia „nie”, gdy wręczają ci niepotrzebne rzeczy, których nigdy nie chciałeś – reklamówki, słomki, kubki, widelczyki, serwetki, ulotki oraz gadżety reklamowe. Umiejętność ta znacznie przyczyni się do zmniejszenia ilości śmieci, które nie są nikomu do niczego potrzebne.
2. Reduce – redukuj
przypomina, by nie kupować wszystkiego, na co nas stać i na co mamy chwilową ochotę. Nakłania do wyrobienia w sobie nawyku zadania sobie pytania „czy naprawdę tego potrzebuję?”.
3. Reuse – użyj ponownie
zachęca do powtórnego wykorzystania produktów jednorazowego użytku oraz do wybierania rzeczy wielokrotnego użytku, takich jak maszynki do golenia czy opakowania, oraz wymyślania innych zastosowań dla używanej rzeczy.
4. Recycle – przetwórz
nakłania do segregacji odpadów i refleksji, czy robisz to prawidłowo.
5. Rot – kompostuj
wspomina o możliwości kompostowania odpadów biodegradowalnych, np.
w przydomowym kompostowniku. Bioodpady, zamiast zalegać na wysypisku, mogą zamienić się w super nawóz.
6. Do tej listy można jeszcze dodać Repair – naprawiaj
namawia do naprawiania przedmiotów, które z nawyku wyrzucamy i zastępujemy nowymi, np. cerowania skarpetek, sklejania pękniętych talerzyków czy zepsutych zabawek.
Zero wast w codziennym życiu- jak to wygląda?
Ideałem zero waste jest wprowadzenie w codziennym życiu takich zmian, które będą realne i konsekwentne. Dlatego czasem mówi się także o „less waste”.
Less waste w odniesieniu do zakupów, to kupowanie tylko tego, co naprawdę potrzebne, dobre planowanie oraz postawienie na trwałość i jakość. To wykorzystywanie do końca tego, co już zostało zakupione, dbanie o posiadane przedmioty, by uniknąć ich przedwczesnego zniszczenia oraz naprawianie tego, co można naprawić, zamiast pogoni za nowym, a także darowanie drugiego życia starym przedmiotom, znajdując im nowe zastosowanie.
Podobne reguły, które stosujemy wobec zakupów, odnoszą się także do jedzenia
i wyborów żywnościowych. Na etapie zakupu żywności także pomaga planowanie
i przewidywanie potrzebnych ilości produktów, by uniknąć ich zmarnowania. To korzystanie z domowych metod konserwacji żywności.
W kwestii środków transportu i komunikacji także mamy wybór i wpływ. Zero waste nie oznacza, że nagle musimy pozostać w domu i od dziś prowadzić stacjonarny tryb życia. Less waste to dojazd do pracy i poruszanie się po mieście na rowerze lub korzystanie z komunikacji miejskiej zamiast jazdy własnym samochodem.
To jak mieszkamy wiąże się głównie z ilością energii grzewczej i prądu, który zużywamy. Zero Waste w mieszkaniu to nowocześniejsze sposoby ogrzewania, energooszczędne żarówki, krótszy czas spędzony pod prysznicem z gorącą wodą oraz zaprzestanie drukowania dokumentów, jeśli nie jest to konieczne lub drukowanie dwustronne.
Każdy z tych drobnych gestów oznacza wyraźny wpływ na globalne zużycie energii, produkcję gazów cieplarnianych, wykorzystanie surowców.
Źródło:
https://zero-waste.pl/czym-jest-zero-waste/
https://www.aldi.pl/zero-waste.html
Opracowała
Aneta Jedrasik
„Wspomaganie umiejętności matematycznych u dzieci w wieku przedszkolnym”.
Edukacja matematyczna w przedszkolu ma przygotować dzieci do posługiwania się pewnymi pojęciami matematycznymi, do zrozumienia których dochodzą poprzez samodzielne działanie.
Przedszkole odgrywa znaczącą rolę w rozbudowywaniu matematycznej sfery pojęciowej dziecka. Edukację matematyczną dzieci w wieku przedszkolnym należy widzieć szeroko. Musi być połączona z kształtowaniem odporności emocjonalnej, ćwiczeniami pewnych umiejętności matematycznych oraz z intensywnym rozwojem. Wiek przedszkolny jest szczególnym okresem w rozwoju dziecka z uwagi na sposób poznawania rzeczywistości dokonujący się poprzez swobodne zdobywanie doświadczenia i mimowolne uczenie się, oraz ze względu na środowisko wychowawcze domu i przedszkola. Najważniejsze w edukacji matematycznej są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one fundament, z którego dziecko konstruuje pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia te są dobrane indywidualnie do potrzeb i możliwości dziecka, to przyczyniają się także do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności.
Podstawa programowa wychowania przedszkolnego jasno określa cele, które służą wspomaganiu rozwoju dzieci w zakresie kształtowania pojęć matematycznych uwzględniając ich potrzeby i możliwości rozwojowe oraz uwarunkowania środowiskowe. Ich realizacja odbywa się w określonych obszarach edukacyjnych. Punktem wyjścia do określenia kompetencji matematycznych dziecka są cele i treści zawarte w programie nauczania.
Podstawa programowa wychowania przedszkolnego określa, jakie umiejętności powinno posiadać dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
1) liczy obiekty i rozróżnia błędne liczenie od poprawnego;
2) wyznacza wynik dodawania i odejmowania, pomagając sobie liczeniem na palcach lub na innych zbiorach zastępczych;
3) ustala równoliczność dwóch zbiorów, a także posługuje się liczebnikami
porządkowymi;
4) rozróżnia stronę lewą i prawą, określa kierunki i ustala położenie obiektów;
w stosunku do własnej osoby, a także w odniesieniu do innych obiektów;
5) wie, na czym polega pomiar długości, i zna proste sposoby mierzenia: krokami, krokami, stopa za stopą;
6) zna stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy w roku.
Rozwijanie zdolności matematycznych dzieli się na kilka etapów.
Dzieci trzyletnie nabywają w przedszkolu umiejętność posługiwania się określeniami położenia przedmiotów w przestrzeni, kierunku (w przód, w tył, do góry, w dół), przyswajają określenia czasu (długo-krótko), podejmują próby klasyfikowania przedmiotów oraz gromadzą przedmioty mające wybraną wspólną cechę (wielkość, kształt, kolor, przeznaczenie), porównują liczebność zbiorów (dużo - mało, tyle samo), oraz posługują się liczebnikami: jeden i dwa.
Dzieci czteroletnie rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni, kierunek i długość, przyswajają określenia czasu, klasyfikują przedmioty, porównują liczebność (równo, mniej, więcej), posługują się liczebnikami głównymi (jeden, dwa, trzy, cztery).
Dzieci pięcioletnie i sześcioletnie coraz dokładniej rozróżniają, porównują i nazywają położenie przedmiotów w przestrzeni w odniesieniu do siebie (na prawo, na lewo, naprzeciw), kierunek (w prawo, w lewo), długość mierzoną miarą dowolnie obraną, nazywają dni tygodnia oraz pory roku, klasyfikują przedmioty, porównują dwa zbiory różnych przedmiotów przez łączenie w pary po jednym elemencie z każdego zbioru (zbiory równoliczne i nie równoliczne), liczą elementy zbioru do 10 oraz posługują się liczebnikami porządkowymi. Ostatnim etapem jest praktyczne zaznajomienie z dodawaniem liczb oraz działaniem odwrotnym – odejmowaniem.
Zabawy i gry dydaktyczne spełniają ogromną rolę w rozwijaniu kompetencji matematycznych tych dzieci. Kształtują pojęcia matematyczne, pomagają dzieciom w zdobywaniu doświadczeń w zakresie działań matematycznych, ćwiczą technikę rachunkową, umożliwiają zrozumienie trudnych pojęć matematycznych, pozwalają na samodzielne wyciąganie wniosków z przeżywanych sytuacji.
Ważnym elementem w uczeniu się matematyki przez dziecko w wieku przedszkolnym jest zdolność do rozumienia sensu kodowania i dekodowania informacji. Kodowanie i dekodowanie odbywa się, od samego początku na wysokim poziomie uogólnienia i wymaga operacyjnego rozumienia na poziomie konkretnym.
Ćwiczenia wspomagające edukację matematyczną dzieci w wieku przedszkolnym:
a) Doskonalenie umiejętności rozpoznawania kierunków przestrzennych – kształtowanie pojęć typu "przed, za, pod, obok, nad, na górze, na dole" umożliwiających zlokalizowanie położenia danego przedmiotu,
b) Doskonalenie orientacji w przestrzeni – określanie położenia przedmiotów w przestrzeni oraz położenia przedmiotów w stosunku do siebie nawzajem (ćwiczenia typu: gdzie leży lalka, czy krzesło stoi obok czy za stołem itp),
c) Orientowanie się w schemacie ciała - nauka rozpoznawania prawej i lewej strony ciała oraz różnych jego części,
d) Kształtowanie pojęć wielkościowych – porównywanie wielkości przeciwstawnych poprzez porównywanie długości różnych odcinków, ważenie woreczków o różnym ciężarze, przelewanie wody do naczyń o różnej objętości,
e) Szeregowanie przedmiotów – porządkowanie przedmiotów według wielkości, koloru, kształtu, tworzenie zbiorów przedmiotów ze względu na daną cechę (układanie klocków, korali itp),
f) Poznawanie figur geometrycznych – rozpoznawanie kształtów, dzielenie ich na części i ponowne składanie, porównywanie różnorodnych kształtów itp (zabawy konstrukcyjne typu układanie klocków, ich segregowanie według określonej cechy, obrysowywanie figur, wycinanie),
g) Kształtowanie pojęcia liczby – wymienianie liczebników w odpowiedniej kolejności, uświadomienie, iż każda cyfra jest większa od poprzedniej i mniejsza od następnej,
W zdobywaniu doświadczeń matematycznych ogromne znaczenie ma trening, który rozwija umiejętności dziecka i pozwala mu pokonać kolejne etapy liczenia. Organizowane sytuacje dydaktyczne sprawiają, że ćwiczenie dziecięcego liczenia poprzez różnorodne zabawy umożliwiające manipulowanie oraz wykorzystanie każdej życiowej sytuacji do wzbogacania liczby doświadczeń matematycznych bardzo pomaga w zdobywaniu kompetencji intelektualnych do uczenia się matematyki i owocuje wysokim stopniem przyswojenia przez dziecko pojęć i umiejętności matematycznych.
Bibliografia:
- E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Dziecięca matematyka. Metodyka i scenariusze zajęć z sześciolatkami w przedszkolu, w szkole i w placówkach integracyjnych, WSiP, Warszawa 2000
- E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli, WSiP, Warszawa 1997
- E. Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Wspomaganie dzieci w rozwoju zdolności do skupiania uwagi i zapamiętywania, WSiP, Warszawa 2005
- Praca zbiorowa pod redakcją E. Gruszczyk-Kolczyńskiej, Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji, Edukacja Polska, Warszawa 2009
Źródła internetowe:
Opracowały:
Aneta Jędrasik, Anna Mrozik, Agnieszka Dziura
Ciach! Ciach! Nożyczki w rękach dziecka!
Małe dzieci bardzo szybko potrafią wykorzystać chwilę nieuwagi rodzica i z szuflady wyciągnąć „zakazany owoc”, czyli nożyczki. W końcu nożyczkami można wyczarować prawdziwe cuda! Kiedy widzimy nożyczki w dłoni małego dziecka z prędkością światła biegniemy i wyrywamy je. Po tym doświadczeniu, chcąc być odpowiedzialnymi dorosłymi, chowamy wszystkie ostre narzędzia w najodleglejsze zakamarki spiżarki. Nie chcemy, aby maluch miał do nich dostęp. A naukę wycinania odkładamy w czasie, na kiedyś tam, jak dziecko podrośnie. A szkoda… Przede wszystkim posługiwanie się nożyczkami to świetny sposób na ćwiczenie mięśni palców i dłoni, czyli szlifowanie małej motoryki. Dzięki temu w przyszłości dziecku będzie łatwiej w czasie nauki pisania. Poza tym wycinanie to bardzo dobry trening koordynacji ręka - oko, szczególnie dlatego, że jednocześnie trzeba w jednej ręce trzymać papier, a drugą ciąć, więc w jednym czasie - ogarnąć dwie różne czynności. W końcu jedna dłoń musi sprawnie kierować nożyczki, co jest wyjątkowo skomplikowane. Natomiast druga musi trzymać kartkę i do tego odpowiednio ją przesuwać.
No dobrze, kiedy zatem rozpocząć przygodę z nożyczkami?
W końcu jest tyle innych możliwości ćwiczenia małej motoryki, znacznie bezpieczniejszych i prostszych. Zgadza się i tu właśnie jest pewien kłopot, ponieważ te prostsze często przestały już być dla dziecka interesujące i łaknie nowości. Można ćwiczyć rozcieranie plasteliny, wciskanie chusteczek do butelki i tak dalej, ale wiek mniej więcej dwóch, trzech lat to też czas, w którym dziecko znacznie bardziej niż tworzeniem, interesuje się destrukcją. To znaczy rozbijaniem wcześniej zbudowanej wieży, zadeptywaniem piaskowych babek, rozłączaniem wcześniej złączonych klocków. Zatem cięcie nożyczkami jest na ten czas idealnym zajęciem i najprawdopodobniej wzbudzi spore emocje i dużo radości.
ZAPAMIETAJMY!!
NIGDY nie zostawiaj małego dziecka z nożyczkami w ręku! Nauka posługiwania się tym narzędziem zakłada, że wytłumaczymy dziecku na czym polega jego działanie i że często trudno, albo wręcz nie da się naprawić pociętych rzeczy. I ta nauka wymaga czasu oraz obecności dorosłego.
Pierwsze próby poprawnego chwytania nożyczek…
Posadźcie dziecko obok siebie, samemu coś sobie wycinajcie - nawet niekoniecznie z jakimś głębszym celem. Tak oto nic nie mówiąc, nie prowadząc ręki, ani nie frustrując dziecka, najszybciej można go zaciekawić. Bo oczywiście dorosły jest całkiem fajnym obiektem obserwacji. Najbardziej sprzyjającą kolejnością przy nauce cięcia jest:
· rwanie/przedzieranie
· bezładne "ciachanie"
· strzępienie brzegu kartki (coś jak frędzle)
· cięcie po prostej, cięcie zygzaków, cięcie po łuku (koła, ślimaki itd)
Jako rodzice, mamy wiele obaw. Jednak nie powinniśmy trzymać dzieci w błogiej nieświadomości bo w końcu będą musiały użyć nożyczek i innych ostrych przedmiotów. W końcu jest, to niezbędne narzędzie w domu, w przedszkolu, w szkole…Dziecko musi dowiedzieć się do czego służą nożyczki. A ponieważ dzieci najlepiej uczą się przez doświadczanie, to tak abstrakcyjne dla nich stwierdzenie, że są „ostre”, może nie być wystarczające. Chcąc zachęcić dziecko do nauki wycinania, najlepiej zacząć od małych kroczków. Jednym ze sposobów na usprawnianie tej umiejętności, jest cięcie kolorowych pasków papieru. Zwykłe białe paski, też spełnią swoją rolę. Jednak, to właśnie kolorowe wyglądają bardziej zachęcająco. A po skończonym wycinaniu, dziecko z pomocą kleju i powstałych kawałków kartki, może wyczarować przeróżne stworki. Cięcie pasków, jest dość proste, dlatego jest dobrym zadaniem na początek przygody z wycinaniem. Nasze zabawy dostosowujemy do umiejętności i wieku dziecka. Dla starszych przedszkolaków zdecydowanie atrakcyjną zabawą jest jest zabawa w Fryzjera! Chwytając w dłonie nożyczki mogą poczuć się, jak prawdziwi profesjonaliści i dokonać metamorfozy swojego modela! A jak wykonać, taką modelkę z bujną czupryną? Wystarczy odrysować i wyciąć koło, dorysować oczka, nos i buźkę. Oczywiście muszą być włosy, które można wyczarować z pasków bibuły, albo sznurków, wełny, tasiemek.
Kiedy ręka jest już wprawiona, to można wycinać po wzorze!
Wycinanie po wzorze, to już nie jest taka prosta sprawa! Wymaga od dziecka wprawy w wycinaniu, prawidłowego chwytu nożyczek, umiejętności obracania kartką oraz skupienia! Aby nie zniechęcić dziecka, warto wykorzystać wcześniejsze ćwiczenia i pozwolić dziecku ćwiczyć wycinanie nożyczkami. Kiedy rączka będzie już wprawiona, można narysować dziecku kilka szlaczków lub je wydrukować.
Zapraszamy do wspólnej zabawy z dziećmi!
SYMBOLE NA PLASTIKOWYCH OPAKOWANIACH. JAK JE CZYTAĆ?
Żyjemy w czasach, gdy mnóstwo rzeczy w naszym otoczeniu wykonanych jest z plastiku i innych tworzyw sztucznych. Jemy z plastikowych naczyń, pijemy z plastikowych butelek, dzieci bawią się plastikowymi zabawkami, kręcimy plastikowymi pokrętłami, klikamy w klawiatury wykonane z plastiku. Czy można powiedzieć, że jesteśmy uzależnieni od tego tworzywa? Pewnie tak. Ale warto wiedzieć, że nie każdy plastik jest dla nas zdrowy. Skąd wiedzieć, czego unikać, a co jest bezpieczne?
Jak w przypadku wszystkiego co kupujemy, ważne by patrzeć na opakowania. W przypadku produktów spożywczych, czy kosmetyków zwracamy uwagę głównie na datę ważności. A samo opakowanie jest równie ważne! Okazuje się, że niektóre substancje, z których produkuje się opakowania mogą być naprawdę groźne dla naszego zdrowia. Przed dokonaniem w sklepie zakupu poszczególnych produktów warto zwrócić uwagę na skład ich opakowań.
Na wszystkich plastikowych opakowaniach znajduje się informacja, z jakiego dokładnie tworzywa zostały one wykonane. Informacja taka ma formę graficznego symbolu - trzy strzałki przypominające wyglądem trójkąt, wewnątrz którego umieszczona jest cyfra - od 1 do 7. Oznaczenie takie najczęściej figuruje na spodzie opakowania. Każdy symbol charakteryzuje się konretnym składem.
Poniżej szczegółowe objaśnienie symboli:
1 - PET / PETE - to politereftalan etylenu, jedno z najczęściej wykorzystywanych tworzyw. PET używany jest głównie przy produkcji plastikowych butelek na napoje (m.in. wody mineralne), naczyń jednorazowego użytku, a także różnego rodzaju włókien sztucznych. Opakowania wykonane z powyższego tworzywa nie powinny być ponownie wykorzystywane. Przeprowadzone badania wykazują możliwość występowania w opakowaniach PET ksenoestrogenów - związków chemicznych, mogących niekorzystnie oddziaływać na układ hormonalny. Opakowania takie nie powinny mieć również bezpośrednio kontaktu ze słońcem. Promienie słoneczne mogą powodować wydzielanie szkodliwych substancji.
2 - HDPE - to polietylen wysokiej gęstości. Używany jest on m. in. do produkcji pojemników i folii do pakowania żywności, a także rur, nart, żagli, markerów, zmywaczy do paznokci oraz toników. Uważany jest za jedno z dwóch najbezpieczniejszych dla nas tworzyw. Wykonane z niego opakowania można powtórnie użytkować.
3 - V / PVC- to polichlorek winylu, bardzo często wykorzystywany. Używany do produkcji m.in. folii do pakowania żywności. Dodatkowo znajduje on zastosowanie przy produkcji wykładzin podłogowych, stolarki okiennej i drzwiowej, rur, elektroizolacji, cewników, strzykawek czy płyt gramofonowych. PVC jest szkodliwy dla zdrowia i może wydzielać toksyny. W procesie jego spalania wytwarzane są groźne dla zdrowia związki chemiczne - dioksyny.
4 – LDPE - to polietylen niskiej gęstości. Używany jest głównie w branży spożywczej i przemyśle farmaceutycznym. Służy do produkcji wielu rodzajów opakowań do żywności. Można go ponownie użytkować, jest on jednak mniej bezpieczny dla naszego zdrowia niż HDPE i PP (czyli plastiki oznaczone numerami 2 i 5).
5 – PP - to polipropylen wielokrotnego użytku. Często używany do produkcji opakowań do żywności. Zastosowanie ma również w produkcji rur, izolacji przewodów elektrycznych, płyt, profili, folii czy włókien. Razem z HDPE (plastik oznaczony symbolem 2) uznawany jest za jeden z najbezpieczniejszych dla naszego zdrowia plastików.
6 – PS - to polistyren, najbardziej rozpoznawalny jako styropian, czyli w formie spienionej. PS wydziela toksyny i nie powinno się go stosować jako opakowanie do żywności. Jest rzadko stosowany do tego celu, ale mimo wszystko może być wykorzystywany np. przy produkcji przykrywek do jednorazowych kubków na kawę.
7 – INNE / OTHER - to tworzywa inne. Nie powinno się ich wykorzystywać do produkcji opakowań na żywność, gdyż może się w nich znajdować niebezpieczny dla naszego zdrowia bisfenol A (BPA). Jest to związek chemiczny, który może przyczyniać się do powstawania wielu chorób układu nerwowego i hormonalnego, w tym choroby Alzheimera czy depresji. BPA jest używane w wielu artykułach codziennego użytku np. butelkach dla dzieci, pojemnikach na pokarm. Najbezpieczniej jest w ogóle ich unikać.
Umiejętność czytania symboli i oznaczeń umieszczanych na różnych opakowaniach jest niezwykle istotna. Etykiety są podstawowym źródłem wiedzy o stosowaniu i przeznaczeniu danego produktu, a także o tym, co należy zrobić z jego opakowaniem. Zdarza się, że w ogóle nie zapoznajemy się z ich treścią, niejednokrotnie błędnie uważając, że wiemy jak posługiwać się danym przedmiotem.
Co oznaczają symbole na opakowaniach?
Rodzaje oznakowań na opakowaniach
Kształt, wygląd oznakowań, symboli i piktogramów umieszczanych na opakowaniach, a także reguły ich stosowania, określają przepisy krajowe, europejskie oraz międzynarodowe wytyczne, przedstawione przez Organizację Narodów Zjednoczonych, jak np. w przypadku piktogramów umieszczanych na produktach chemicznych. Podstawowa zasada przebrzmiewająca w tych regulacjach mówi, że informacje zawarte na opakowaniach, nie mogą wprowadzać konsumentów w błąd.
Co znaczą poszczególne symbole na opakowaniach?
Znaczek z ludzikiem wyrzucającym opakowanie do kosza przypomina o konieczności dbania o czystość i wyrzucaniu zużytego produktu do kosza na śmieci.
Recykling - symbole na opakowaniach
Symbolem trzech zielonych strzałek, podążających za sobą i kręcących się zgodnie ze wskazówkami zegara znakuje się opakowania z tworzyw, które podlegają recyklingowi.
Jeśli w przestrzeni między strzałkami znajduje się numeracja, wyjaśnia ona wtedy, z jakiego rodzaju plastiku wykonano opakowanie.
Obrys przekreślonego kontenera wskazuje, że danego towaru nie można wyrzucać do kosza razem z innymi odpadami gospodarczymi. Zazwyczaj dotyczy on urządzeń AGD, RTV, komputerów, telefonów itp. Jeśli chcemy się ich pozbyć, należy oddać je np. do punktu zbiórki elektrośmieci.
Dwie strzałki o przeciwnych zwrotach umieszczane są na produktach nadających się do dalszego wykorzystania, np. na szklanych butelkach.
Wstążka z listkiem widoczna na opakowaniach oznacza, że są one biodegradowalne, rozkładają się podczas kompostowania i nie uwalniają szkodliwych substancji.
Czarny trójkąt z obrysem królika to znak, który mówi, że oznakowany nim produkt nie był testowany na zwierzętach.
Litery „alu” wpisane w dwie strzałki tworzące okrąg, znajdują się na opakowaniach aluminiowych, nadających się do recyklingu.
Znak C E (Conformité Européenne) można najczęściej spotkać na opakowaniach zabawek, urządzeń elektrycznych (w tym np. AGD) oraz tzw. środków ochrony indywidualnej, czyli okularów, kasków oraz na niektórych wyrobach medycznych. Zamieszczając go na etykiecie, producenci deklarują, że ich wyroby spełniają wymagania dyrektyw, obowiązujących na terenie Unii Europejskiej.
Uwaga na bardzo podobny symbol, umieszczany na produktach chińskiego pochodzenia - „CE” (China Export) Takie przedmioty nie mają odpowiednich certyfikatów i nie spełniają europejskich norm. Oba symbole różni minimalna odległość między literami „C” i „E” (w chińskim wydaniu zazwyczaj są umieszczone bardzo blisko siebie).
Koło, które tworzą dwie strzałki w różnych odcieniach zieleni to znak towarowy „Zielony punkt”. Informuje on, że producent towaru wniósł jakiś wkład finansowy w budowanie i funkcjonowanie systemu odzyskiwania odpadów. Nie można mylić go z wcześniej opisanym symbolem recyklingu.
Symbole na opakowaniach żywności
Na opakowaniach żywności umieszczane są także plakietki poświadczające wytworzenie produktu w zgodzie z ekologicznymi normami, ustalanymi przez stosowne organy lub instytucje certyfikujące. Są to np. „Znak ekologiczny”, czy „Rolnictwo ekologiczne”.
W obecnych czasach nie jesteśmy w stanie wykluczyć plastiku z naszego codziennego życia, ale możemy zminimalizować jego szkodliwy wpływ na nasze zdrowie.
Zwracając uwagę na oznakowanie opakowań i stosując się do poniższych najważniejszych zasad jesteśmy w stanie poprawić jakość naszego życia:
- przechowuj żywność wykorzystując do tego celu opakowania oznaczone cyfrą 2 (HDPE) oraz 5 (PP), pozostałe plastiki możesz oddać do recyklingu
- nie używaj ponownie butelek PET- nie podgrzewaj w mikrofalówce żywności w opakowaniach zawierających bisfenol (grupa 7), nie wlewaj do nich gorących płynów i nie zmywaj takich opakowań w zmywarce
CZYSTE POWIETRZE
Jakość powietrza ma znaczenie
Zdrowie ludzi i jakość ekosystemów są ze sobą nierozerwalnie powiązane. Nasze ciała potrzebują codziennie czystego powietrza, wody i żywności aby funkcjonować. Jako ludzie i społeczności mamy się świetnie, spędzając czas na łonie natury, ćwicząc, spotykając się z innymi i relaksując się. Jednak, gdy mieszkamy, pracujemy, chodzimy do szkoły/przedszkola lub bawimy się w zanieczyszczonych środowiskach, cierpią zarówno nasze ciała, jak i umysły.
Wysokie stężenie zanieczyszczeń powietrza znacząco wpływa na nasze zdrowie. Największe szkody powoduje pył zawieszony i dwutlenek azotu. Konsekwencją zanieczyszczonego powietrza jest również niekorzystny wpływ na gospodarkę obejmujące rosnące koszty leczenia, ograniczoną produktywność pracowników oraz szkody w glebie, uprawach, lasach, jeziorach i rzekach.
Co to jest SMOG?
Smog składa się z pyłu i związków chemicznych unoszących się w wilgotnym powietrzu, które są niebezpieczne dla zdrowia człowieka!
Nazwa SMOG wywodzi się z języka angielskiego. Powstała ona z połączenia dwóch wyrazów:
SMOKE (DYM) + FOG (MGŁA) = SMOG
Można zatem powiedzieć, że smog to brudna, pełna dymu, niezdrowa, nienaturalna mgła.
Co sprzyja powstawaniu smogu?
Aby powstał smog, muszą działać pewne czynniki:
• zanieczyszczenie powietrza wywołane działalnością człowieka,
• znaczne zamglenie,
• brak wiatru („cisza wiatrowa”).
Smog najczęściej występuje jesienią i zimą.
Jakie są źródła zanieczyszczenia powietrza?
• Przemysł i energetyka:
Szkodliwe związki chemiczne i pyły, które powstają w wyniku spalania, dostają się do powietrza przez kominy fabryk.
• Środki transportu:
Spaliny wydobywające się z rur wydechowych samochodów oraz pyły leżące na ulicach wzbijane są w powietrze.
• Rolnictwo:
Opryski przeciw szkodnikom atakującym rośliny ulatniają się.
• Ogrzewanie domów:
Stosowanie niskoenergetycznego opału, niewłaściwe użytkowanie kotłów i pieców grzewczych oraz spalanie w nich odpadów domowych i śmieci przyczynia się do zapylenia powietrza przez dymy unoszące się z domowych kominów.
Jakie konsekwencje powoduje smog?
• Dla zdrowia człowieka, szczególnie dzieci:
bóle głowy, astma, pieczenie i łzawienie oczu, nawracające infekcje, kaszel, alergie.
• Dla środowiska:
Kwaśne deszcze, powstające w wyniku łączenia się kropelek wody z gazowymi zanieczyszczeniami powietrza, prowadzą do skażenia gleby i wody, zmniejszenia wzrostu roślin i chorób zwierząt.
Co robić, gdy poziom zanieczyszczenia powietrza przekracza normy?
• Ogranicz spacery!
• Nie uprawiaj sportu na zewnątrz budynku!
• Ogranicz wietrzenie pomieszczeń!
Dbając o czyste powietrze wspólnie przeciwdziałamy zmianom klimatu
Pył zawieszony to substancja zanieczyszczająca, która wpływa na zmianę klimatu oraz na jakość powietrza. W zależności od jego składu, może powodować ochłodzenie lub ocieplenie klimatu lokalnego i globalnego. Dla przykładu sadza, która jest jednym ze składników drobnego pyłu zawieszonego i pozostałością niepełnego spalania paliw, pochłania promieniowanie słoneczne i podczerwone w atmosferze, powodując tym samym ocieplenie. Działania mające na celu ograniczenie emisji krótkotrwałych czynników wpływającymi na zmianę klimatu, wśród których wymienić należy sadzę, metan, ozon lub prekursory ozonu, mają zatem korzystny wpływ zarówno na ludzkie zdrowie, jak i klimat.
Każdy z nas ma wpływ na to jaka będzie jakość powietrza, którym oddychamy.
Oto kilka rad, które można zastosować w codziennym życiu, aby powietrze wokół nas było czystsze:
- Sadź rośliny. W domu lub podczas zorganizowanych akcji. Działają one niczym naturalna klimatyzacja: pochłaniają dwutlenek węgla, produkują tlen, redukują ilość zanieczyszczeń.
- Rób zakupy przez internet. W ten sposób ograniczysz ilość dwutlenku węgla, jaki powstaje podczas jazdy samochodem. Sarah Callard w książce „250 rad jak być eko” podaje, że dostawa zakupów przez serwis jest o 30% mniej energochłonna niż jazda do sklepu własnym samochodem.
- Od czasu do czasu rób sobie „Dzień bez Samochodu”. A w to wyjątkowe święto samochód zamień na rower (dodatkowo, będziesz zdrowszy!) lub komunikację miejską.
- Dbaj o stan pieca, którym ogrzewasz mieszkanie oraz jakość stosowanych paliw. Zły stan techniczny kotłów oraz kiepskiej jakości produkty opałowe są przyczyną niskiej emisji. A ta powoduje choroby.
- Ograniczaj ilość odpadów. Na wszystkie sposoby: kupuj i gotuj tylko tyle produktów, ile zjesz, wybieraj opakowania wielokrotnego użytku, ubrania oddawaj na zbiórki, zgodnie z zasadą reuse – dawaj drugie życie przedmiotom. Dlaczego? Bo podczas produkcji opakowań powstają gazy zanieczyszczające powietrze
Źródła:
https://www.eea.europa.eu/pl/articles/zdrowie-i-srodowisko-w-tym
https://www.eea.europa.eu/pl/articles/czystsze-powietrze-jest-korzystne-dla
Smog czy Smok? EDUKACJA DLA BEZPIECZEŃSTWA. PROGRAM „OGNIK”. OŚRODEK ROZWOJU EDUKACJI
