Witajcie po Świętach kochani : )

Tematyka na ten tydzień brzmi ,,Z kulturą za pan brat", a więc w tym tygodniu będzie min. trochę o tym co to jest kultura, ponieważ słowo to ma wiele znaczeń.  Zaczniemy od kultury osobistej i od tego co to znaczy być kulturalnym. 

W ramach dzisiejszych zajęć zapraszam do wykonania poniższych zadań: 

1. Rozmowa na podstawie opowiadania M. Mazan pt. ,,Kulturalny wieczór''

Wysłuchajcie uważnie opowiadania czytanego przez mamę/tatę, a następnie porozmawiajcie z rodzicami o jego treści.

Pytania do tekstu:

Jak mieli na imię bohaterowie opowiadania?

W co Nikola chciała się bawić z Jackiem?

Jak w zabawie miały zachowywać się dzieci?

 Czy Nikola zachowywała się w sposób kulturalny?

 Co zrobił na koniec Jacek?

Kulturalny wieczór

Maciejka Mazan

– Jacuś, pobaw się ze mną – poprosiła Nikola.

Jacuś nie bardzo miał ochotę, ale tego dnia w przedszkolu było mało dzieci i zaczęło mu się nudzić.

 – No trudno – powiedział.

 – A w co? – W kulturalny wieczór. Ja będę wielką damą, tak jak moja mama, a ty będziesz moim narzeczonym.

– Wykluczone – oznajmił Jacuś i zrobił w tył zwrot.

 – I zabierzesz mnie do cukierni na tort i ciastka z kremem! – dodała Nikola.

 Jacuś  bardzo lubił wszelkie słodycze, a zwłaszcza ciasta.

– A będzie tort czekoladowy? – spytał.

 – Co tylko zechcesz – obiecała słodko Nikola.

Więc Jacuś niechętnie wrócił.

– A teraz weź mnie pod rękę – rozkazała Nikola.

– Dlaczego? – jęknął Jacuś.

 – Bo tak jest kulturalnie. Poza tym będziemy mówić „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie”, ponieważ to też jest kulturalne.

Jacuś wziął Nikolę pod rękę i podszedł z nią do stolika.

– I co teraz? – spytał.

– Teraz przychodzi kelner, a my zamawiamy ciastka – wyjaśniła Nikola.

 – Ja poproszę uprzejmie cztery rurki, pięć kawałków szarlotki i wuzetkę, ale małą, bo muszę dbać o linię, jak moja mama.

– A ja… – zaczął Jacuś.

– I jeszcze koktajl śmietankowo-truskawkowy! – wpadła mu w słowo Nikola.

– A ja poproszę tort czekoladowy…

– Opowiedz mi, jak ci minął dzień – przerwała mu Nikola.

– Przecież dzień jeszcze nie minął – zdziwił się Jacuś.

– Wiem, ale to kulturalnie tak spytać – oznajmiła Nikola.

– Oho – odezwał się Bobek, który akurat przechodził obok nich.

– Jacuś, co robisz?

– Idź stąd – rzuciła Nikola.

– Jacuś jest zajęty.

– Jacuś, nie pokopiemy piłki? – spytał Bobek.

– Za moment – wymamrotał Jacuś.

– Tylko zjem tort.

Bobek zrobił wielkie oczy.

– Jaki tort? Tu gdzieś dają tort?

– Rany, Bobek! Jak ty wolno myślisz! My się tak bawimy! – wrzasnęła Nikola.

Bobek wzruszył ramionami i poszedł sobie.

– No to jak ci minął ten dzień? – spytała znowu Nikola.

– Tak sobie… – zaczął Jacuś, ale Nikola mu przerwała:

– O, są moje ciastka! Dziękuję, dziękuję uprzejmie!

– A ja chciałbym tort – wymamrotał markotnie Jacuś.

– No już, masz ten swój tort – zirytowała się Nikola i postawiła przed nim plastikowy klocek.

 A potem zaczęła udawać, że zjada ciastka, głośno mlaszcząc.

 – Wiesz co, Nikola… – zaczął Jacuś, lecz nie skończył.

– Ale pięknie wygląda ten twój torcik! – wrzasnęła Nikola.

– Dasz kawałek? I zanim Jacuś zdążył coś powiedzieć, zabrała mu cały klocek!

Tego było już za wiele. Jacuś potrafił wiele znieść, lecz nie mógł tolerować tego, że ktoś zabiera mu tort, nawet na niby!

– Dość tego – powiedział i wstał.

 – Już się nie chcę z tobą bawić.

– Siadaj! – rozkazała Nikola.

– Natychmiast siadaj! To, co zrobiłeś, było bardzo niekulturalne!

– To ty jesteś niekulturalna! – zdenerwował się Jacuś.

– Mlaszczesz przy jedzeniu, nie słuchasz, co mówię, ciągle mi przerywasz i obraziłaś mojego kolegę! Dziękuję uprzejmie za taki kulturalny wieczór! I poszedł sobie.

 Postanowił, że nie będzie się już bawić z Nikolą – no, chyba że Nikola zachowa się kulturalnie i przypomni sobie, że oprócz „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie” istnieje jeszcze słowo „przepraszam”…

2. Zabawa z wykorzystaniem metody Ruchu Rozwijającego W. Sherborne pt. ,,Rowerek”

Opis dla rodzica:

dzieci i rodzice leżą na plecach na podłodze z nogami uniesionymi w górę i ugiętymi kolanami. Leżą tak, aby jego stopa była oparta o siebie. Następnie wspólnie wykonują tzw. rowerek. Powtarzają rymowankę, różnicując jej tempo:

Jedzie Radek na rowerze,

a pan Romek na skuterze.

Raz, dwa, trzy, jedz i ty”.

3. Zabawa oddechowa ,,Pełzająca gąsienica”

Wykonajcie pełzającą gąsienicę według instrukcji zawartej w filmiku. Następnie wprowadźcie swoją gąsienicę w ruch, przy użyciu słomki do napojów.

Możecie też urządzić z rodzicami wyścig. Myślę, że będzie przy tym dużo śmiechu i zabawy. Ciekawe, czyja gąsienica jako pierwsza dotrze na metę ;)

Do wykonania gąsienicy potrzebujemy:

• kartkę papieru
• nożyczki
• ewentualnie naklejane oczka lub ołówek/pisak
• słomkę

Instrukcja wykonania gąsienicy:

https://www.youtube.com/watch?v=sN18MZC0gWc

4. Zabawa językowa „Co to znaczy być kulturalnym?”

Rodzic zadaje pytanie: Co to znaczy być kulturalnym? Dziecko odpowiada na pytanie, wszystkie odpowiedzi są dobre. Rodzic może je zapisywać na kartce. Następnie rodzic wspólnie z dzieckiem sprawdza odpowiedzi, dziecko może wówczas podać przykłady z życia codziennego. Następnie dziecko i rodzic tworzą  „Kodeks kulturalnych osób”. Dziecko podaje swoje propozycje zasad, uzgadnia je wspólnie z rodzicem po czym rodzic zapisuje lub dziecko rysuje daną zasadę.

Przykład:

Wiem, jak trzeba się zachować w różnych sytuacjach.

Znam i stosuję zwroty grzecznościowe.

Słucham rodziców, dziadków, nauczycieli, i wszystkich, którzy ukazują mi prawdę Współtworzę zasady dobrego zachowania.

Podejmuję w domu zadania służące dobru innych i mojemu.

Dbam o rzeczy swoje i innych.

Bawię się i pracuję z każdym.

Słucham innych, czekam na swoją kolej.

Dla chętnych:

- Zeszyt grafomotoryczny str. 61

Narysuj obrazek po kropkach i po śladzie.

Powodzenia