1. Eksperymentowanie „Butelkowe granie” w celu wykonania instrumentu muzycznego z butelek napełnionych wodą.

 Jeśli istnieje taka możliwość przygotowujemy plastikowe butelki. Uderzamy w nie i zwracamy uwagę na uzyskiwane dźwięki. Następnie dzieci napełniają butelki wodą i szukają różnych dźwięków, których wysokość zależy od ilości wody. Dzieci grają na butelkach, próbują je ustawiać zgodnie z kolejnością dźwięków (w górę i w dół), wygrywają układane przez siebie rytmy.

2. Słuchanie opowiadania „O czym strumyk śpiewa?” i rozmowa na temat jego treści. 

W brzozowym gaju, wśród mchu zielonego, srebrzy się strumień. Płynie szybko, szemrze, wiruje i niesie na fali złote łódeczki – zeszłoroczne brzozowe liście. Przybiegł nad strumień zając. Nachylił się nad wodą, by przejrzeć się, czy ładnie wygląda w nowym, wiosennym futerku. Aż tu słyszy – strumyk coś mruczy. Jakąś piosenkę śpiewa. Postawił zając uszy, posłuchał.

– Ojej, jaka to miła i wesoła piosenka! – krzyknął do siedzącej pod kamieniem żabki. – Chcesz, to ci ją zaśpiewam:

I zaśpiewał:

Plusk – plusk,

plim – plum,

plim – plam!

Przynoszę wiosnę wam.

Zakwitły pod płotem

mleczu kwiaty złote

i jaskier zakwita.

Najesz się do syta,

zajączku, plim, plum, plam…

Zaciekawiła żabkę piosenka. Skoczyła nad wodę. Oczy złociste wytrzeszczyła, słucha, co woda szepce… Słucha, słucha – i w śmiech!

– Co ty zmyślasz, szaraku! Strumyk przecież zupełnie inną piosenkę śpiewa. O, taką:

Plusk – plusk,

plum – plum,

plim – plim!...

Przed boćkiem kryj się złym.

W srebrzystym strumyku

kamyków bez liku.

Woda czysta, chłodna,

Nurkuj, żabko, do dna!

Plusk – plusk,

plum – plum,

plim – plim!...

Obraził się zając. Co też ta żabka wygaduje! Zawołał tańczącą wśród leszczynowych gałązek wiewiórkę.

– Chodź tu do nas, posłuchaj, co śpiewa strumyk.

Przycupnęła wiewiórka na kamieniu, który z wody omszałą głowę wytknął, i słucha. Łepek to w tę, to w tę stronę przechyla. Rudą kitką wachluje się zadowolona.

– Prześliczna piosenka!

Słuchajcie:

Plum – plum,

plim – plam,

plusk – plusk!

Wiatr złoty pyłek niósł.

Chwieją się na razie

na leszczynie bazie,

ale się jesienią

w orzeszki zamienią.

Plum – plum,

plim – plam,

plusk – plusk!...

– Chyba żartujesz! – wykrzyknęli jednocześnie zając i żabka. – Przecież to całkiem, ale to całkiem inna piosenka!

– Wcale nie żartuję. Posłuchajmy jeszcze raz.

Nachylili się wszyscy troje nad szumiącą wodą. Słuchają. Słuchają pilnie. Ale każde tylko swoją piosenkę słyszy.

A właśnie szedł nad strumykiem niedźwiedź Kudłacz.

– Kudłaczu! Kudłaczu! – woła zając. – Pomóż nam rozstrzygnąć spór. Posłuchaj i powiedz, co śpiewa strumyk.

Pochylił się niedźwiedź nad wodą. Posłuchał chwilę i uśmiechnął się od ucha do ucha.

– Mądry ten strumień. Ho! Ho! A jaką ładną piosenkę umie!

I miś grubym głosem zanucił:

Plusk – plusk,

plim – plim,

plum – plum!

Czy słyszysz brzęk i szum?

To pszczoły bzykają,

sok z kwiatów spijają.

Będzie z soku kwiatków

miodek dla niedźwiadków.

Uhu! Plim – plam,

plum – plum!...

Popatrzyły zwierzęta na siebie. Dziwny ten strumień, dziwny. Każdemu śpiewa co innego, chociaż słuchają wszyscy razem. Może on zaczarowany?...

A strumyk – figlarz płynie szybko, szemrze, wiruje, skacze z kamienia na kamień. Bąbelkami srebrnymi pryska. Śmieje się.

Jeśli kiedy zawędrujecie nad leśny strumień, przystańcie, posłuchajcie. Strumyk zaśpiewa każdemu z was inną piosenkę. Taką waszą, własną.

A zaczyna się ona tak:

Plusk – plusk,

plim – plum,

plim – plam…

Po wysłuchaniu opowiadania dzieci zastanawiają się, dlaczego każde zwierzątko słyszało inną piosenkę, dla kogo śpiewał strumyk? Co Wam zaśpiewałby strumyk? Postarajcie się stworzyć własną piosenkę zaczynającą się od słów:

Plusk – plusk,

plim – plum,

plim – plam…

3.      Zabawa muzyczno-taneczna „Moja muzyczna opowieść”- słuchanie muzyki, opowiadanie wyobrażonej treści oraz swobodna ekspresja ruchowa.

 Dzieci kładą się wygodnie na dywanie i słuchają wybranego utworu muzycznego („Walc kwiatów” P. Czajkowskiego albo „W grocie króla gór” E. Griega). Następnie dzielą się swoimi wrażeniami, opowiadają o swoich wyobrażeniach i skojarzeniach. Po ponownym wysłuchaniu utworu dzieci prezentują własny układ taneczny związany z opowieścią.

„Walc kwiatów” P. Czajkowskiego https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

 „W grocie króla gór” E. Griega  https://www.youtube.com/watch?v=r__Dk4oWGJQ

4.      Wykonanie pracy malarskiej „Obrazy malowane muzyką” - malowanie farbami do wysłuchanej muzyki.

 Dzieci malują interpretację utworu muzycznego, wysłuchanego w poprzednim zadaniu. Prosimy, aby dzieci zwróciły uwagę nie tylko na malowane elementy, lecz przede wszystkich na dobór barw zgodnych z charakterem utworu.

1. Słucham i bawię się muzyką!

Poznajemy dźwięki wysokie i niskie.

LINK: https://www.youtube.com/watch?v=4YFmTNqTfsU

2.    Koncert

Agnieszka Frączek

W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty – jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały się im z ogromnym zainteresowaniem. Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”, opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki. Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon! –– Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty, a ten jest długi i chudy!

Po trąbach nie–trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią). A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką…

Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki. A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert.

Rodzic zadaje pytania dziecku: Czym się różnią te dwa koncerty? Jak nazywała się osoba, która dowodziła całym koncertem? Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy tobie jakieś instrumenty coś przypominają?

Jeżeli pojawiają się słowa niezrozumiałe dla dziecka, warto wyszukać je np. w słowniku lub Internecie.

3. Zabawa plastyczna rozwijająca wyobraźnię „Żywe instrumenty”.

Rodzic rysuje na kartce kontury dowolnego instrumentu. Dzieci zastanawiają się, co im to przypomina. Następnie dzieci dorysowują do instrumentu co tylko zechcą- może przekształcą  instrument w jakieś zwierzątko, może w człowieka.

4.  Policz nutki.

Rodzice na 10 kartonikach rysują nutki. Pierwszy kartonik- 1 nutka, drugi kartonik, 2 nutki, trzeci kartonik- 3 nutki i tak dalej. Zadaniem dzieci jest porównać, w którym kartoniku jest najwięcej nutek, a w którym najmniej. Następnie rodzic podaje dziecku kartonik z 10 nutkami i prosi, aby ułożył przed sobą nutki z innych kartoników, aby również liczba nutek wynosiła 10.  Zabawę można powtarzać wiele razy z różnymi kombinacjami.

Z pozdrowieniami od pani Sylwii

https://www.youtube.com/watch?v=dKKYnA5kUmg&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3bLiCd084YuGCg5jleQBaaN8610QyTCnobnwKyEx7qf98or8C3i5Oj7_Y